Więcej na http://polskamowi.pl/Zapraszamy do subskrybowania naszego kanału.zdjęcia i montaż: Piotr Niciporuk Żywa Woda Indentyfikator obiektu: http://pzgik.geoportal.gov.pl/prng/ObiektFizjograficzny/PL.PZGiK.204.PRNG.00000000-0000-0000-0000-000000238838-362380 Jeśli ktoś jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije!” (J 7, 37). Pewna Polka, która po wyjściu za mąż za Niemca zamieszkała w jego kraju, przyznała, że najlepiej robi się jej zakupy z mężem w polskich marketach. Pytana dlaczego, odpowiada, że przynajmniej tutaj ma spokój z małżonkiem. Zostawia go w jednym dziale i sama idzie robić zakupy, a potem Białawą, mętną ciecz („ martwą wodę”) należało pić, natomiast żółtawą cieczą („ żywą wodą”) należało się nacierać (być może autorowi coś się pomyliło, nie sądzę jednak, aby wyniki kuracji przez to się zmieniły. Wiara czyni cuda). Jeśli ktoś zada sobie trud rozkruszenia gipsowego wypełnienia, bez trudu Żywa woda nie bez kozery nosi taką nazwę. Jeśli zanurzymy zwiędnięte warzywa i owoce w takiej wodzie po kilku chwilach powrócą do „życia”. W ten sposób dajemy im drugie życie. Skąd brać wodę alkaliczną zasadową. Wodę alkaliczną możemy zdobyć na dwa sposoby. Woda alkaliczna o wysokim pH występuje w naturze. Aleksandra Witkowska Medycyna rodzinna , Warszawa. 82 poziom zaufania. witam, nie opisuje Pani żadnych objawów towarzyszących ze strony przewodu pokarmowego, więc nie ma wskazań do wykonywania wodorowego testu oddechowego. pozdrawiam. redakcja abczdrowie Odpowiedź udzielona automatycznie. Nasi lekarze odpowiedzieli już na kilka podobnych Woda żywa: baśnie pisarzy polskich. Nasza Księgarnia, 1990 - Children's literature, Polish - 220 pages. From inside the book . Other editions - View all. cwD1KI. Jezioro Hańcza bez wątpienia słynie z tego, że jest najgłębszym jeziorem w Polsce i środkowej części Niżu Europejskiego (108,5 m), dzięki czemu jest stwarza atrakcyjne warunki do nurkowania. Woda w jeziorze zalicza się do I klasy czystości, a przezroczystość dochodzi nawet do 6 m. Jezioro Wigry zdecydowanie jest jednym z najpopularniejszych polskich jezior wśród turystów. Wigry to jezioro rynnowe w wojwództwie podlaskim, w powiecie suwalskim. Należy do najgłębszych i największych jezior Polski - odpowiednio 5. i 10. miejsce. Powierzchnia jeziora to ok. 2100 ha, średnia... Jezioro Wigry zdecydowanie jest jednym z najpopularniejszych polskich jezior wśród turystów. Wigry to jezioro rynnowe w wojwództwie podlaskim, w powiecie suwalskim, należące do najgłębszych i największych jezior Polski - odpowiednio 5. i 10. miejsce. Powierzchnia jeziora to ok. 2100 ha, średnia... Jezioro Białe Augustowskie nazywane również Jeziorem Białym lub Krechowieckim leży w północnej części Podlasia we wsi Przewięź koło Augustowa. Powierzchnia jeziora wynosi 480 ha, a maksymalna głębokość to 30 m. Brzegi w znacznej części są suche i wysokie, a na nich rosną lasy sosnowe. Na jeziorze... Jezioro Serwy położone jest na Pojezierzu Litewskim (Pojezierzu Suwalskim), na północny-wschód od Augustowa. Powierzchnia jeziora wynosi 460 ha, a maksymalna gębokość to 41,5 metrów. Jezioro Serwy charakteryzuje się nietypowym dla tego regionu położeniem południkowym. Woda w jeziorze zaliczana... Necko jest niezwykle malowniczym i atrakcyjnym jeziorem w północnej części Augustowa. Stanowi część Pojezierza Litewskiego, którego polska część nazywana jest Pojezierzem Suwalskim. Necko jest rynnowym jeziorem polodowcowym, z w znacznej części porośniętą lasem dobrze rozwiniętą linią brzegową. Z... Jezioro Studzieniczne znajduje się w województwie podlaskie, na Pojezierzu Litewskim, w Augustowie. Zbiornik usytuowany jest na szlaku Kanału Augustowskiego, poprzez śluzę Przewięź połączone jest z jeziorem Białym Augustowskim na zachodzie, a po wschodniej stronie fragment Kanału wiedzie do śluzy... Jezioro Dudeckie znajduje się na terenie Pojezierza Ełckiego. Jest to zbiornik o powierzchni około km2 i eliptycznym kształcie. Linia brzegowa akwenu jest słabo rozwinięta, porośnięta trzciną, sitowiem i tatarakiem. Zbiornik otoczony jest nieużytkami, polami oraz łąkami. Na jeziorze znajdują... Jezioro Kukowino (Kukowskie) jest zbiornikiem o powierzchni hektara i średniej głębokości metra; jego największa głębia wynosi metra. Linia brzegowa jest rozwinięta i urozmaicona, brzegi przeważnie wysokie, miejscami strome. Wody zaliczane są do drugiej klasy czystości.... Jezioro Gołdapskie to malowniczy zbiornik województwa warmińsko - mazurskiego leżący na terenie parku krajobrazowego Puszczy Rominckiej. Akwen znajduje się na samej granicy Polski z Rosją. Rzeka Jarka wypływa z południowej części jeziora Gołdapskiego i jest jego głównym dopływem. Odpływ z akwenu... Skorzystaj z filtrów , aby lepiej dopasować wyniki wyszukiwania do Twoich potrzeb. Woda „żywa”, woda „martwa” W komórkach naszego organizmu występuje woda pod postacią wody strukturowanej. Posiada ona asocjaty zbudowane z 5-6 cząsteczek (budowa heksagonalna). Woda o takiej strukturze występuje również w nieskażonych owocach, warzywach i świeżych sokach z nich zrobionych, w górskich potokach, w źródłach uzdrawiających oraz w roztopionym śniegu i lodzie. Jest to woda żywa energetycznie, jednak podczas gotowania staję się martwą, gdyż traci swoją krystaliczną strukturę. Woda pompowana z podziemnych ujęć, nawet uznawana za tę o najlepszej jakości jest wodą martwą, gdyż nie przeszła pełnego cyklu obiegu, od wyparowania z powierzchni Ziemi poprzez kondensację w chmurach, opad deszczu, przesączenie przez glebę i skały do samoczynnego wypłynięcia na powierzchnię i następnie wirowy, meandrujący przepływ w rzekach. Ciśnienie, pod którym woda jest tłoczona z podziemnych źródeł niszczy jej naturalną strukturę molekularną, dlatego też nawet najlepsza woda czerpana z samego źródła, jeżeli będzie pompowana rurami dłuższymi, niż 40-50 metrów, zatraca swoje naturalne cenne właściwości. Taka woda jest martwa energetycznie (wszystkie wody butelkowane). Wodę martwą można ożywić za pomocą jonizatora LeveLuk SD 501 produkcji japońskiej. Woda oczyszczona z toksyn i następnie ożywiona odzyskuje naturalną strukturę molekularną, co jest równoznaczne z odzyskaniem właściwości wody źródlanej. Do właściwych przemian metabolicznych niezbędna jest woda krystalicznie czysta, wysoko energetyczna. (Michał Tombak. Czy można żyć 150 Feniks poszukiwaniu żywej; Życie Kalisza nr 42 z leczy; Grażyna strukturalna; Grażyna Pająk. Jak wiele zależy od wody). Uwaga. Toksyny wprowadzamy do organizmu oddychając, przyjmując pożywienie i pijąc wodę, ale również wchłaniane są one poprzez skórę w czasie kąpieli, jeżeli na rurach doprowadzających wodę do łazienki nie został zainstalowany filtr oczyszczający. Podczas kąpieli w wannie napełnionej zwykłą wodą, toksyn w wodzie ubywa, co oznacza, że wchłaniamy je przez skórę. Kąpiąc się natomiast w wodzie o przywróconej strukturze, zwiększamy ilość toksyn w wodzie, gdyż uwalniamy je z organizmu.( Grażyna Pająk. Woda strukturalna) Artykuł opracowano na podstawie materiałów dostępnych w Internecie, do których linki załączam. Artykuł zawiera uzupełnienia własne. Prawa autorskie zastrzeżone. Ogromnym atutem tego miejsca jest niepowtarzalny widok na Zespół poklasztorny w Wigrach,z okien pokojów, plaży, pomostów, oraz sprzętu pływającego. OFERUJE: - MAŁĄ GASTRONOMIĘ - POKOJE NOCLEGOWE Z WC W CENIE OD 60 DO 110 ZŁ - CZARTER I WYNAJEM ŁODZI ŻAGLOWYCH OMEGA - WYNAJEM ŁODZI WIOSŁOWYCH I... Przystań jachtowa Klubu Wodnego PTTK Suwałki usytuowana jest na jeziorze Wigry. Przystań Ośrodka Wypoczynkowo-Żeglarskiego Stary Folwark usytuowana jest nad jeziorem Wigry, 7 km od Suwałk. W ofercie Sprzęt Żeglarski, Rejsy Statkiem. Przystań czynna codziennie w godz. od do (zwrot sprzętu do godz. Ceny wynajęcia sprzętu pływającego: - Jacht typu „Orion”: 1 godzina = 25 zł.; 1 doba = 100zł. - Kajak: 1 godzina = 8zł.; 1 doba = 25zł. - Łódź wiosłowa: 1 godzina = 12zł.; 1 doba = 50zł. - Kanu: 1 godzina =... Klub Żeglarski „KAMENA” usytuowany jest nad jeziorem Wigry. Powstał on z inicjatywy pracowników Suwalskiej Fabryki Mebli jeszcze w czasie budowy tego zakładu. Bazą Klubu 1992 roku została Przystań w Bryzglu. Przystań usytuowana jest na szlaku wodnym, w miejscu zbiegu 3 jezior: Necka, Białego i Rospudy. Dodatkowo nieopodal mieści się Hotel Hetman wraz z restauracją i parkingiem. Przystań dysponuje slipem oraz 20 miejscami portowymi dla jednostek do 8 m. długości. Do dyspozycji Gości kompleksu hotelowego "Oficerskiego Yacht Clubu RP Pacyfic" , którzy posiadają łodzie, katamarany, lub inny sprzęt pływający Port-Marina udostępnia nowocześnie wyposażoną keję. Biały Domek jest to dawna przystań Oficerska ułanów Krechowieckich. Mieści się ona nad jeziorem Białe Augustowskie, na Szlaku Papieskim JPII. Przystań zbudowana została w 1935r. w formie statku, reprezentuje styl modernistyczny. W 2005r. przeprowadzono tu gruntowny remont. Przystań Hotelu Warszawa mieści się w Augustowie nad brzegiem jeziora Necko. W ofercie plaża z leżakami i przystań jachtowa wypożyczalnia sprzętu motorowodnego - łodzie motorowe, skutery wodne, żaglówki, kajaki, łodzie wiosłowe, rowery wodne Port szekla mieści się w Augustowie. Port oferuje slipowanie łodzi, kajaków portowanie jednostek parking postój przyczep kempingowych Port znajduje się na rzece Netta. Głębokość w porcie wynosi około 2 metrów. „Kto zaś napije się wody, którą ja mu dam, już nigdy nie będzie odczuwał pragnienia, ale woda, którą ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody tryskającej ku udzielaniu życia wiecznego” (JANA 4:14). „NAGLE zza krawędzi Księżyca (...) wyłania się skrzący, niebiesko-biały klejnot, jasna, błękitna kula ozdobiona delikatnie wirującymi welonami bieli, wznosząca się niczym mała perła w odmętach czarnej, niezgłębionej otchłani” (astronauta Edgar Mitchell o Ziemi widzianej z kosmosu). Co nadaje naszej planecie tak olśniewający wygląd, opisany poetycko przez wspomnianego astronautę? To woda, która pokrywa prawie trzy czwarte powierzchni Ziemi. Nie tylko przydaje uroku naszej planecie, ale też podtrzymuje na niej życie. Również nasze ciało w 65 procentach składa się z wody. W dziele Encyclopædia Britannica tak napisano o tej cieczy: „Jest niezbędna do życia, bierze udział praktycznie w każdym procesie zachodzącym w świecie roślin i zwierząt”. Zasoby wody dzięki wydajnemu systemowi jej obiegu i oczyszczania nigdy się nie wyczerpują. „Niemal każda zużyta przez nas kropla w końcu trafia do oceanu” — wyjaśnia The World Book Encyclopedia. „Stamtąd pod wpływem słońca paruje, a następnie spada na ziemię w postaci deszczu. Woda jest ciągle używana, ale nigdy się nie zużywa”. Jakieś 3000 lat temu ten wspaniały proces tak opisano w Biblii: „Wszystkie potoki zimowe płyną do morza, a jednak morze nie jest pełne. Skąd płyną potoki zimowe, w to miejsce wracają, aby stamtąd wypływać”. Obieg wody to prawdziwy cud stwórczy! (Kaznodziei 1:7). Jeśli wziąć pod uwagę znaczenie wody dla procesów życiowych oraz niezwykły sposób jej dostarczania, to nie dziwi fakt, że w Piśmie Świętym wspomniano o niej ponad 700 razy. Ze względu na jej wyjątkowe właściwości, a zwłaszcza zdolność oczyszczania oraz utrzymywania przy życiu, w Biblii często symbolizuje ona wartości duchowe (Izajasza 58:11; Jana 4:14). Oczyszczająca moc Biblii Izraelici wyróżniali się dbaniem o czystość fizyczną — często się kąpali i prali odzież. Mieli na przykład zwyczaj myć nogi po przyjściu do kogoś na posiłek (Łukasza 7:44). Wody używali nie tylko do zachowywania czystości fizycznej, ale również ceremonialnej. Kapłani usługujący w przybytku musieli regularnie obmywać się i prać swe szaty (Wyjścia 30:18-21). Później, w świątyni jerozolimskiej, Salomon nakazał wykonać „lane morze” z miedzi, mieszczące około 44 000 litrów wody — wystarczająco dużo, by sprostać wymaganiom Prawa Bożego co do czystości (2 Kronik 4:2, 6). Jakie wnioski z takiego wykorzystywania wody mogą wyciągnąć dzisiejsi chrześcijanie? Apostoł Paweł wyjaśnił, że Jezus oczyścił zbór chrześcijański „kąpielą wodną przez słowo”. Podobnie jak woda oczyszcza pod względem fizycznym, tak prawda ze Słowa Bożego może oczyścić nas pod względem moralnym i duchowym. Dzięki takiemu oczyszczaniu uczniowie Chrystusa pozostają ‛święci i bez skazy’ (Efezjan 5:25-27). A zatem wszyscy, którzy chcą zaskarbić sobie uznanie Boże, muszą dokładać starań, aby być moralnie i duchowo „niesplamieni i nieskalani” (2 Piotra 3:11, 14). Jak może im w tym pomóc Słowo Boże? Osoby pragnące zjednać sobie łaskę Jehowy Boga mogą czerpać duchową wodę, regularnie studiując Biblię. Kiedy zdobywana wiedza porusza ich umysł i serce, zaczynają odczuwać silne pragnienie zastosowania się do biblijnego nakazu, w myśl którego należy ‛przemieniać się przez przeobrażanie swego umysłu, aby samemu doświadczyć, co jest dobrą i miłą, i doskonałą wolą Bożą’ (Rzymian 12:2). Dzięki dokładnej znajomości woli Bożej ludzie ci mogą dostrzec „plamy” i „skazy” w swoim sposobie myślenia i postępowania. W miarę wprowadzania w życie zasad biblijnych zdołają z pomocą „wody” Słowa Bożego ‛umyć się’ nawet z poważnych grzechów (1 Koryntian 6:9-11). Zobaczmy, jakich zmian dokonał w młodości Hiszpan o imieniu Alfonso. Mówi: „W wieku 18 lat życie przestało mnie cieszyć”. Alfonso uzależnił się od narkotyków i stał się zatwardziałym kryminalistą. „Ze względu na to, jak traktowałem siebie i innych, czułem się brudny i skalany. „W szkole zwróciłem uwagę na dziewczynę w moim wieku, która spośród reszty uczniów wyróżniała się zadbanym wyglądem i niewinnością. Pod wpływem jej przykładu także zapragnąłem prowadzić czyste życie. Za namową tej dziewczyny poszedłem na zebranie Świadków Jehowy. Wkrótce zacząłem studiować Biblię i nawiązywać przyjaźń z Bogiem. W ciągu roku uporządkowałem swe życie i zostałem ochrzczonym Świadkiem. Widząc moją radykalną przemianę, wielu rodziców z sąsiedztwa przychodziło prosić, żebym pomógł ich dzieciom wyrwać się ze szponów narkomanii”. Woda, która zapewnia życie wieczne Pewnego razu Jezus w rozmowie z Samarytanką czerpiącą wodę ze studni Jakuba wspomniał o „wodzie żywej”. Powiedział: „Kto zaś napije się wody, którą ja mu dam, już nigdy nie będzie odczuwał pragnienia, ale woda, którą ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody tryskającej ku udzielaniu życia wiecznego” (Jana 4:10, 14). Słowa Jezusa wskazują, że „woda żywa” symbolizuje opisane w Biblii środki, jakie przedsięwziął Bóg, by umożliwić ludziom życie wieczne. Ważnym składnikiem tej symbolicznej wody jest ofiara okupu złożona przez Chrystusa Jezusa. Wyjaśnił on: „Bóg tak bardzo umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby nikt, kto w niego wierzy, nie został zgładzony, lecz miał życie wieczne” (Jana 3:16). Wspomniany wcześniej Alfonso zaczął głęboko cenić pochodzącą od Boga „wodę żywą”. O tych, którzy nie zerwali z przestępstwami i narkotykami, opowiada: „Mój rodzony brat nie żyje, podobnie jak wszyscy moi dawni koledzy i koleżanki. Przed podzieleniem ich losu uchroniła mnie wiedza ze Słowa Bożego. Duchowym darom od Jehowy zawdzięczam życie”. Co więcej, dzięki wiedzy nabytej ze Słowa Bożego Alfonso wyczekuje szczęśliwego, bezkresnego życia w obiecanym przez Boga nowym świecie (2 Piotra 3:13). Zaproszenie dla wszystkich W ostatniej księdze biblijnej znajdujemy opis „rzeki wody życia, czystej jak kryształ, wypływającej z tronu Boga i Baranka” (Objawienie 22:1). Strumień ten symbolizuje środki przedsięwzięte przez Boga w celu doprowadzenia ludzi do doskonałości, jaką u zarania dziejów cieszyli się Adam z Ewą. Oto, co czytamy w dalszej części tego samego fragmentu Biblii: „Każdy, kto jest spragniony, niech przyjdzie; każdy, kto chce, niech bierze wodę życia darmo” (Objawienie 22:17). Obecnie zaproszenie to rozbrzmiewa na całym świecie. Każdego roku Świadkowie Jehowy w przeszło 235 krajach spędzają ponad miliard godzin, pomagając innym w nabywaniu życiodajnej wiedzy biblijnej. Czy jesteś spragniony „wody życia”? Jeśli zaczniesz pić tę krystalicznie czystą wodę, czyli poznawać środki udostępniane przez Stwórcę i z nich korzystać, to możesz znaleźć się pośród osób, które ‛niezawodnie zaskarbiają sobie wspaniały fundament na przyszłość, aby móc się mocno uchwycić rzeczywistego życia’ (1 Tymoteusza 6:19). [Napis na stronie 14] Podobnie jak woda oczyszcza pod względem fizycznym, tak prawda biblijna oczyszcza pod względem moralnym i duchowym [Ramka i ilustracje na stronie 15] JAK W CZASACH BIBLIJNYCH ZAOPATRYWANO SIĘ W WODĘ W czasach biblijnych ludzie musieli się sporo natrudzić, by zlokalizować niezawodne źródła wody. Abraham i Izaak kopali studnie w pobliżu Beer-Szeby, aby zapewnić odpowiednią ilość wody swoim rodzinom i stadom (Rodzaju 21:30, 31; 26:18). Podczas długich, gorących pór letnich płytkie studnie często wysychały. Jeśli miały być pewnym źródłem wody, musiały być naprawdę głębokie (Przysłów 20:5). Jedna ze studni w Lachisz ma 44 metry głębokości. Inna — w Gibeonie — jest głęboka na jakieś 25 metrów i szeroka na 11 metrów. Jej wydrążenie wymagało usunięcia około 3000 ton skał. Samarytanka, która przyszła zaczerpnąć wody ze źródła Jakuba, powiedziała Jezusowi: „Studnia jest głęboka”. Lustro wody mogło się w niej znajdować 23 metry poniżej poziomu gruntu (Jana 4:11). Innym źródłem wody używanym w starożytności na Bliskim Wschodzie były cysterny, czyli podziemne zbiorniki. Od października do kwietnia gromadziła się w nich deszczówka. Doprowadzały ją tam ze wzgórz kanały wydrążone w skałach. Do magazynowania wody Izraelici wykuwali ogromne cysterny (2 Kronik 26:10). Czerpanie wody ze studni lub cystern było i nadal jest ciężką pracą. To ważne zajęcie należało do kobiet: na przykład Rebeka i córki Jetry codziennie dostarczały wodę na potrzeby swych rodzin i żywego inwentarza (Rodzaju 24:15-20; Wyjścia 2:16). [Ilustracja na stronie 15] Obecnie Alfonso dzieli się z innymi prawdami ze Słowa Bożego Woda żywa − termin biblijny oraz znany z przekazów i baśni. W Biblii Zwrot używany w biblijnych tekstach przypisywanych Janowi Ewangeliście (Ewangelia Jana, Apokalipsa), który w interpretacjach egzegetycznych uważany jest za synonim Ducha Świętego[1][2][3]. Obszerny fragment Janowej Ewangelii − J 4,10-26 − w którym wzmiankowana jest woda żywa[4], nazywany jest czasem «Mową o wodzie żywej», «Dyskursem o wodzie żywej»[5]. Termin był też używany w modlitwie w czasie rytuału chrzcielnego, w wezwaniu o zstąpienie Ducha Świętego przy polaniu wodą[6][7]. Ewangelia Jana Tradycyjnie «woda żywa» w czwartej Ewangelii interpretowana jest jako Duch Święty, trzecia osoba Trójcy Świętej. Dotyczy to fragmentu 4,15[3]. Fragment J 4,10–26 oraz epizod z Samarytanką opisany w rozdz. 4[8] uznawane są przez biblistów za swego rodzaju «Mowę o wodzie żywej». Jest to jedna z siedmiu mów wyszczególnianych w treści Ewangelii Jana obok siedmiu znaków/cudów, które uczynił Jezus[9]. Drugą ważną mową Chrystusa wyszczególnioną w tej ewangelii jest «Mowa o chlebie życia» znajdująca się w rozdz. 6,22–59[10][11]. Chociaż każda z tych mów stanowi odrębny dyskurs w treści księgi, komplementując się wzajemnie stanowią wyodrębniony przez egzegetów temat: «Chrystus życiem»[5][12]. Rozmowa z Samarytanką Pierwszy raz motyw «wody żywej» pojawia się w rozdz. 4, w czasie tzw. Rozmowy z Samarytanką. «Wodą żywą» w pojęciu Izraelitów była woda źródlana. W Starym Testamencie miała często znaczenie symboliczne. Przedstawiała prawdę lub Prawo (hebr. תורה), często też samego Boga[13][14]. U proroków była obrazem błogosławieństwa, łaski czy zbawienia mesjańskiego[15]. W trakcie rozmowy Jezus przechodzi od znaczenia naturalnego do znaczenia nadprzyrodzonego. W oparciu o różne przesłanki zawarte w treści samej Ewangelii Jana egzegeci upatrują w «wodzie żywej» symbol nauki objawionej ludziom przez Chrystusa, samego Chrystusa czy też Ducha Świętego. Znaczenia te nie wykluczają się wzajemnie, ale się uzupełniają i przedstawiają różne aspekty daru jaki Ojciec daje w Synu[16]. W Święto Namiotów Słowa zawarte w tej perykopie Jezus miał wypowiedzieć w ostatnim najważniejszym dniu Święta Namiotów (hebr. ‏סוכות‎)[17]. Ewangelista sam wyjaśnia, czym albo raczej kim jest «woda żywa»: "A powiedział to o Duchu, którego mieli otrzymać wierzący w Niego" (J 7,39). Spór egzegetyczny dotyczy miejsca pochodzenia «wody» a więc Ducha. Dwojaka lekcja tego tekstu wpływa na rozdwojenie w interpretacji. Raz źródłem wody żywej jest wierzący, w drugiej wersji sam Chrystus. Pierwsza interpretacja bierze swój początek w szkole aleksandryjskiej i obecna jest u Orygenesa, Cyryla Aleksandryjskiego, Cyryla Jerozolimskiego, Grzegorza z Nyssy, u Ambrożego czy też u św. Hieronima[16]. Bardziej prawdopodobna lekcja, upatrująca w Chrystusie Panu źródło «wody żywej», zdaje się odnosić do proroctwa z Księgi Zachariasza 14,8. Za tą interpretacją przemawia kontekst święta i miejsce wygłaszania mowy. Poprzez Hipolita i Ireneusza lektura ta sięga do samej osoby Jana Apostoła, autora Ewangelii. Woda wylewana na ołtarz w świątyni podczas święta stała się dla św. Jana symbolem zbawienia, które daje Chrystus. Jest to aluzja do ofiary na ołtarzy krzyża na Golgocie: ciało Pana zostało przebite, by wypłynęły z niego «potoki wody żywej» − zbawienie w Duchu danym przez Pana. Za tą interpretacją idą bibliści: Jeremias, Dodd, Bultmann i inni[16]. Apokalipsa Przedstawienie Fleuve de Vie, Rzeki życia z Księgi Apokalipsy, Urgell Beatus (f°198w-199), ok. X w. Autor natchniony dwukrotnie mówi o wodzie żywej w Księdze Apokalipsy: w rozdz. 21, w wersecie 6 w odniesieniu do Nowego Jeruzalem: „Ja pragnącemu dam darmo pić ze źródła wody życia”, zaś w rozdz. 22, w wersecie 1: „I ukazał mi rzekę wody życia, lśniącą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka”. W obu przypadkach termin często interpretowany jest jako Duch Święty[2]. Katechizm Kościoła Katolickiego uważa to określenie Ducha Świętego, za jedno z najpiękniejszych (nr 1137)[18]. Przewijający się w pismach Janowych temat wody żywej może zostać przedstawiony w następujący sposób[19]: Ewangelia Jana 4,14 Ewangelia Jana 7, Apokalipsa 21,6 ... woda, którą ja mu dam, stanie się w nim źródłem wody wytryskającej ku życiu wiecznemu. ... Jeśli ktoś jest spragniony... niech przyjdzie do mnie i pije!... Strumienie wody żywej popłyną z jego wnętrza. ... Ja pragnącemu dam darmo pić ze źródła wody życia. Użycie zwrotu «woda żywa» w 20 rozdz. Apokalipsy stanowi motyw składowy wspólnego dla całej księgi "wątku o życiu". Pojawia się on, gdy mowa jest o «księdze życia» w rozdz. 21[20] oraz o «drzewie życia» w rozdz. 22[21][22][23]. Protestancki biblista John Stott upatruje tutaj związek z motywem «życia wiecznego», o którym mowa jest w 17 rozdz. Ewangelii Jana[24]: „A to jest życie wieczne: poznać Ciebie, jedynego, prawdziwego Boga, i Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa”[25]. Świadkowie Jehowy uważają, że Jehowa Bóg jest „źródłem wody żywej”. Woda ta wyobraża przedsięwzięte przez Boga środki ( Królestwo Boże) umożliwiające przywrócenie życia wiecznego, również osobom spodziewającym się żyć w raju na ziemi (Jer 2:13; Jn 17:1, 3; 4:7-15; Obj 21:1; 22:1, 2)[26]. W przekazach i baśniach Daje siłę i nieśmiertelność, wskrzesza zmarłych, przywraca wzrok, odwraca zaklęcia i uroki. Znajduje się w trudno dostępnych miejscach, często jest strzeżona przez bóstwa i potwory. Zdobywają ją zazwyczaj osoby odważne i szlachetne[27]. Wierzono np. na Wołyniu, że młoda para powinna poddać się rytualnemu oczyszczeniu, na rozebranych do naga młodych wylewano konewkę „wody żywej”, symbolizując w ten sposób wyzbycie się poprzedniego stanu[28]. Zobacz też Kościej Nieśmiertelny Przypisy ↑ David L. Jeffrey, A Dictionary of biblical tradition in English literature, Gran Rapids: Wm. B. Eerdmans Publishing, 1992, s. 457, 458, ISBN 0-8028-3634-8 [dostęp 2013-01-31] (ang.). ↑ a b Thomas Aquinas, Fabian R. Larcher (tłum.), James A. Weisheipl (tłum.), Commentary on the Gospel of John. Chapters 1-5, Washington Catholic University of America Press, 2010, s. 91, ISBN 978-0-8132-1773-4 (ang.). ↑ a b Saint Augustine, Edmund Hill (tłum.), Homilies on the Gospel of John, Hyde Park: New City Press, 2009, s. 284, ISBN 978-1-56548-318-7 [dostęp 2013-01-31] (ang.). ↑ J 4,10-26 w przekładach Biblii. ↑ a b Charles Kingsley Barrett, The Gospel according to St. John: an introduction with commentary and notes on the Greek text, Philadelphia: The Westminster Press, 1955, s. 12, ISBN 0-664-22180-7 (ang.). ↑ Everett Ferguson, Baptism in the early church: history, theology, and liturgy in the first five centuries, Grand Rapids: William B. Eerdmans Pub. Co., 2009, s. 730, ISBN 978-0-8028-2748-7 (ang.). ↑ Maxwell E. Johnson, The rites of Christian initiation: their evolution and interpretation, Collegeville: Liturgical Press, 2007, s. 288, ISBN 978-0-8146-6215-1 (ang.). ↑ J 4,4-26 w przekładach Biblii. ↑ Ben Witherington, The Indelible Image: The Theological and Ethical World of the New Testament, tom 1 - The individual witnesses, Downers Grove: Academic, 2009, s. 559, ISBN 0-8308-3861-9 (ang.). ↑ J 6,22-59 w przekładach Biblii. ↑ Thomas L. Brodie, The Gospel According to John: A Literary and Theological Commentary, New York: Oxford University Press, 1997, s. 266, ISBN 0-19-511811-1 (ang.). ↑ William Edwy Vine, Christ (Vine's Topical Commentaries), Nashville: Thomas Nelson, 2010, s. 124, ISBN 1-4185-4309-8 (ang.). ↑ Jr 2,13 w przekładach Biblii. ↑ Jr 17,13 w przekładach Biblii. ↑ Por. np. Iz 12, Am 5,24; Ps 78,15; Ez 36,15; Za 14,8. ↑ a b c Damian Szojda OFM, Woda żywa, [w:] Feliks Gryglewicz, Egzegeza Ewangelii św. Jana. Kluczowe teksty i tematy teologiczne, wyd. 2, Lublin: Redakcja Wydawnictw Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, 1992, s. 283–290, ISBN 83-228-0263-3. ↑ J 7,37 w przekładach Biblii. ↑ Katechizm Kościoła Katolickiego, wyd. 2, Poznań: Pallottinum, 2002, s. 287, ISBN 83-7014-430-6. ↑ Paul Barnett, Jesus & the Rise of Early Christianity: a history of New Testament times, Downers Grove: InterVarsity Press, 2002, s. 312, ISBN 0-8308-2699-8 (ang.). ↑ Ap 21,27 w przekładach Biblii. ↑ Ap 22,2 w przekładach Biblii. ↑ Ap 22,14 w przekładach Biblii. ↑ Ap 22,19 w przekładach Biblii. ↑ J 17,3 w przekładach Biblii. ↑ John Stott, Sandy Larsen, Dale Larsen, Revelation: The Triumph of Christ, Nottingham: Inter-Varsity Press, 2008, s. 53, ISBN 978-0-8308-2023-8 (ang.). ↑ Woda, [w:] Wnikliwe poznawanie Pism, tom 2, s. 1066. ↑ l, Etnografia Lubelszczyzny – ludowe wierzenia o wodzie [dostęp 2014-07-26]. ↑ Święta woda, 1 sierpnia 2010 [dostęp 2014-07-26].

www woda żywa wp pl